fbpx

Deze week ben ik bij een bijeenkomst van BNI Merquess geweest, waar Franck Fielemon een lezing gaf. Er waren veel inspirerende, leuke mensen aanwezig. Ik heb interessante contacten gelegd, met mensen die mij kunnen helpen in mijn business en met mensen die aangeven een boek te (willen) schrijven.

Iemand vertelde me een boek te willen gaan schrijven en nog geen tijd te hebben. We hebben vaak allerlei excuses om iets dat we graag willen doen, toch niet te gaan doen. Tijd is wel één van de meest gebruikte excuses.

En natuurlijk hebben we wel tijd om te schrijven. We kiezen er alleen op dagelijkse basis voor om andere dingen belangrijker te vinden: appen, facebooken, instagrammen, Netflix kijken, etc. En dat is ook lekker. Maar in die tijd kunnen we ook schrijven. Als we andere prioriteiten gaan stellen, kunnen we iedere dag schrijven. Al is het maar tien minuten.

Waarom zeggen we dat we geen tijd hebben om te schrijven? Je kunt daar allerlei reden voor hebben. Omdat je het project van een boek schrijven als iets heel groots ziet. Terwijl als je het in kleine stapjes ophakt het heel overzichtelijk en goed te doen is. De Kilimanjaro wordt ook stapje voor stapje beklommen (de Day by Day planners van BetterJournaling zijn trouwens ideaal om een project overzichtelijk te maken).

Of je bent bang dat het echt een succes gaat worden. En wat dan? Dat schept weer allerlei verplichtingen, je krijgt er weer allerlei activiteiten bij en je hebt al genoeg te doen, je komt dan echt in de schijnwerpers te staan, durf je dat wel?

 Je kan ook denken dat niemand op je boek zit te wachten. Is je verhaal wel interessant genoeg voor anderen? Jij gelooft zelf natuurlijk wel in je verhaal. Of diep in je hart toch niet? Ben jij nog steeds dat onzekere meisje of die onzekere jongen?

Zo zijn er nog veel meer redenen om niet te beginnen aan dat boek of aan een andere grote droom. Wat houdt jou diep in je hart tegen? En wat kun je doen om toch die stap te zetten? En wat als je vandaag zelfs al die eerste kleine stap zet?

Wat als we nu toch alvast een rugzakje klaarzetten om onze Kilimanjaro te beklimmen. En denk eens aan hoe trots je op jezelf bent wanneer je daarboven op die top staat.

Ik ga eens kijken welke dromen ik allemaal nog waar wil maken en welke stap ik vandaag al kan zetten.